Twoja przeglądarka Internet Explorer 6 nie obsługuje niektórych elementów serwisu. Wskazana jest aktualizacja.
 
 

   baner2

Twoje dane nie będą nikomu udostępniane! Zapisując się zgadzasz się z warunkami polityki prywatności.

W prezencie otrzymujesz raport pdf SKUTECZNE CV !

 
 

jcc logo kolumna

Biuletyn Zmiana Zawodowa




 

Twoje dane nie będą nikomu udostępniane! Zapisując się zgadzasz się z warunkami polityki prywatności.

Znajdziesz nas na

ico facebook ico tweeter ico in

Drugi kod czyli na co mamy wpływ?

DNA zmianazawodowaPracując z klientami nad odkrywaniem najlepszego dopasowania zawodowego, często zadaję sobie pytanie, do jakiego stopnia jesteśmy zdeterminowani przez geny, z którymi przyszliśmy na świat, a w jakim zakresie mamy wpływ na kształtowanie tego, kim jesteśmy. Sporo światła w tym obszarze dała mi ostatnio książka Petera Sporka "Drugi kod", po którą sięgnęłam za namową znajomej terapeutki.

 

Drugi kod to kod epigenetyczny, równoległy do DNA. To jakby "software" do odczytywania kodu genetycznego. Badania z ostatnich lat, prowadzone ciągle głównie na zwierzętach, przyniosły w tym obszarze dużo fascynujących odkryć. Potwierdzają fakt, że nasz genotyp, a więc zapis kodu DNA, może być włączany lub wyłączany, w zależności od doświadczeń życiowych, które są naszym udziałem. Odpowiadają za to 3 rodzaje substancji, które stanowią pewnego rodzaju przełączniki w naszych genetycznych uwarunkowaniach. Są to: (1) grupy metylowe, które odkładają się bezpośrednio na DNA i wyciszają geny; (2) kod histonowy - zmiany chemiczne w białkach, wokół których owija się DNA, które sprawiają, że dany łańcuch DNA jest czytelny lub nie; (3) molekuły RNA, podobne do DNA, które ograniczają aktywność genów poprzez zapobieganie tworzeniu się białek.

 

Badania z ostatnich lat z zakresu neurobiologii potwierdzają, że wczesne doświadczenia życiowe, szczególnie te w łonie matki oraz w trakcie pierwszych lat życia w dużym stopniu wpływają na naszą osobowość. Nadmierny stres u matki, jej sposób odżywania, dbanie o siebie, przyjmowanie szkodliwych substancji, powoduje przeprogramowanie epigenetyczne młodych, a tym samym większą podatność na stres i związane z nim choroby, takie jak depresje, bezsenność, ataki serca, alergię, cukrzycę czy fibromialgię (choroba związana z bólem w układzie ruchu i przewlekłym zmęczeniem). 

 

Do jakich wniosków prowadzą odkrycia z obszaru epigenetyki?

 

1. Jako rodzice potrzebujemy dbać nie tylko o dzieci, ale także o swoje psychiczne i fizyczne zdrowie, bo to przekłada się wprost na zmiany w układzie genów w przyszłych pokoleniach, które przyjdą po nas (szczególnie nadużywanie alkoholu i innych substancji szkodliwych, brak ruchu, złe odżywianie, nadmierny stres, itp.).

 

2. Poprzez regularną pracę nad sobą, dopuszczanie do siebie i swojego mózgu określonych doświadczeń, na przykład w trakcie terapii, możemy w pewnym stopniu "przeprogramowywać" siebie, poprzez przesunięcie przełączników epigenetycznych. W procesie poznawania siebie potrzebujemy uświadomić sobie ważne zdarzenia z życia płodowego oraz wczesne doświadczenia z dzieciństwa, bo to one w dużym stopniu mogą mieć wpływ na to, jakimi osobami jesteśmy obecnie.

 

3. Wszyscy wiemy, że trzeba dbać o zróżnicowaną dietę. Badania potwierdzają, że sposób odżywania, a szczególnie troska o zapewnienie substancji "naoliwiających" mechanizmy tworzenia przełączników epigenetycznych, mogą w wydatny sposób wpłynąć na nasze zdrowie i zdrowie pokoleń, które przyjdą po nas. Do tych ważnych substancji należy m.in. kwas foliowy, witamina B12, cholina i betaina. Jedzenie powinno być różnorodne, z dużą ilością warzyw i owoców. Szczególnie dobre źródła egigenetycznych składników to: zielone warzywa, jaja, orzechy, pieczywo pełnoziarniste, chuda wołowina, ryby, rośliny strączkowe, szczególnie soja, a także kurkuma i zielona herbata.

 

4. Kolejny ważny czynnik to oczywiście ruch fizyczny. Warto zapewnić ciału tyle ruchu, ile się domaga, a nawet trochę więcej. Ciekawe badania przeprowadzono na parach bliźniaków jednojajowych identycznych genetycznie w Londynie w King's College w 2008 roku. Okazuje się, że osoby aktywne fizycznie, uprawiające sport w wolnym czasie, chodzące na spacery, biegające, jeżdżące na rowerze, mają dłuższe końcówki łańcuchów DNA o średnio 200 szczebli niż ich siostry lub bracia stroniący od ruchu fizycznego. To w pewnym stopniu tłumaczy różnice u par bliźniąt w podatności na poważne choroby i dożywaniu sędziwego wieku.

 

5. W stylu życia potrzeba zachować równowagę. Dieta nadmierna w kalorie i zbyt duża ilość pożywienia może także negatywnie odbić się na kondycji zdrowotnej przyszłych pokoleń. Ciekawe badania przeprowadził Gunnar Kaati, który zbadał na przestrzeni dwóch stuleci związek wielkości plonów z zapadalnością na choroby i długością życia mieszkańców jednego z rejonów północnej Szwecji. Okazuje się, że kluczowym momentem był sposób odżywiania ojców i dziadków w wieku około 10 lat czyli w momencie dojrzewania męskich komórek rozrodczych. Jeśli w tym czasie było mniej pożywienia (słabsze plony), to ich potomkowie żyli dłużej i później zapadali na choroby wieku starczego. Im czasy były bardziej dostatnie i następowało przekarmienie, tym większe potem skłonności do cukrzycy i ataków serca. Żeńskie komórki rozrodcze dojrzewają w okresie płodowym oraz tuż po porodzie i w związku z tym wpływ odżywania matek i babć nie był tak duży jak w przypadku mężczyzn.

To prowadzi do wniosków, że jako rodzice potrzebujemy dbać o dietę synów szczególnie w latach przed ich dojrzewaniem W przypadku kobiet - najważniejszym czasem jest okres ciąży i tuż po porodzie.

 

Epigenetyczne odkrycia potwierdzają to, co wszyscy wiemy. Trzeba dbać o swoje zdrowie i odpoczynek, uważać na to co jemy, zapewnić sobie odpowiednią dawkę ruchu, traktować z miłością i szacunkiem swoje dzieci i samego siebie. Jednak wiedzieć, a stosować w życiu, to dwie różne sprawy. Trzeba przygotować się na trud. Jak pisze Spork, wszelkie próby pozytywnego wpłynięcia na drugi kod, ale bez większego wysiłku, raczej nie przyniosą skutku. Nie mamy oczywiście pewności, że podejmując ten trud, dożyjemy sędziwego wieku czy nasze dzieci będą szczupłe i zdrowe, jednak rezygnując z tego, świadomie zmniejszamy tę szansę do minimum.

Blog

Wypalenie zawodowe czy dotyczy Ciebie? - sesja indywidualna

 

Doskwiera Ci zmęczenie i stres w pracy? Podejrzewasz, że problem wypalenia zawodowego może właśnie Ciebie dotyczyć? Potrzebujesz porady kogoś zaufanego, jak możesz sobie pomóc? Zapraszam Cię na indywidualne spotkanie połączone z wypełnieniem profesjonalnego kwestionariusza mierzącego poziom wypalenia zawodowego Link Burnout Questionnaire.

Jak napisać CV, gdy zmieniamy pracę lub zawód pdf

 

Od dziś pdf na temat skutecznego CV w nowej zaktualizowanej wersji. Wraz z zapisem do grona odbiorców biuletynu ZMIANA ZAWODOWA, otrzymujesz raport pdf wraz z najważniejszymi wskazówkami pomocnymi w procesie tworzenia CV.

Z raportu dowiesz się między innymi:

Wiedza

Jak napisać dobre CV?

Dobre CV to dokument, w którym prezentujesz siebie pracodawcy jako najlepszego kandydata do pracy na stanowisku X. Twój podstawowy cel to skłonić czytającego do zaproszenia Cię na rozmowę kwalifikacyjną. Nie jest to opis całego Twojego doświadczenia zawodowego ani przedstawienie Twojej osoby. Czy w ten sposób myślisz o swoim CV? Jeśli tak, to gratuluję. Jeśli nie, to zapraszam do bardziej marketingowego podejścia.

Poniżej znajdziesz 7 podstawowych zasad, które potrzebujesz spełnić, aby Twoje CV było naprawdę dobre czyli skuteczne.

Perfekcjonizm - sprawdź czy masz w sobie perfekcjonistę?

Wczoraj słuchałam wykładu amerykańskiego emerytowanego majora, a teraz fenomenalnego mówcy motywacyjnego, Rocco A. Spencera, który mówił do przedsiębiorców  o potrzebie dążenia do sukcesów i niezadowalania się czymś gorszym. Major Spencer przekonywał do stałego nastawienia na to, co najlepsze, do bycia prawdziwym liderem, a więc numerem jeden. Musimy mieć świadomość, że będziemy przegrywać, ale potrzeba umieć podnosić się po porażkach, wyciągać wnioski i walczyć dalej. I to jest cecha prawdziwego lidera.

 

Jak to się ma do perfekcjonizmu? Otóż mamy dążyć do doskonałości, ale w zdrowy sposób. Być najlepszymi wersjami samych siebie. Stale zmagać się ze sobą, żeby robić coś coraz lepiej, stawiać sobie coraz wyższe cele. Jednak dobrze mieć pełną świadomość, jakie pułapki mogą wiązać się z tym podejściem? Jak nie popaść w szkodliwy perfekcjonizm, który może doprowadzić do depresji albo innych poważnych zaburzeń?


 

banner gotowy na coaching

© Copyright 2011-2017 - JC Coaching Justyna Ciećwierz