Twoja przeglądarka Internet Explorer 6 nie obsługuje niektórych elementów serwisu. Wskazana jest aktualizacja.
 
 

   baner2

Twoje dane nie będą nikomu udostępniane! Zapisując się zgadzasz się z warunkami polityki prywatności.

W prezencie otrzymujesz raport pdf SKUTECZNE CV !

 
 

jcc logo kolumna

Biuletyn Zmiana Zawodowa




 

Twoje dane nie będą nikomu udostępniane! Zapisując się zgadzasz się z warunkami polityki prywatności.

Znajdziesz nas na

ico facebook ico tweeter ico in

Wywiad behawioralny - jak się do niego przygotować?

wywiad behawioralny zmianazawodowa

Wywiad behawioralny (ang. Behavioral Interview) to jeden z popularniejszych sposobów na poznawanie kompetencji knadydatów w trakcie rozmów kwalifikacyjnych. Przed każdym interview warto przygotować się na pytania behawioralne, czyli takie, które dotyczą naszych dokonań, sukcesów, ale i porażek czy trudnych sytuacji. Od lat obserwuję zmagania moich klientów z opisywaniem historii dokonań, a w ostatnim czasie prowadziłam sporo wywiadów tego typu z kadrą menedżerską i widzę, jak dużo jest do szlifowania.

 

Jak przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej?

Po pierwsze, trzeba przypomnieć sobie te sytuacje w ciągu życia, zarówno zawodowego, jak i z czasu poza pracą, w których odczuwaliśmy wewnętrzne zadowolenie. Być może czuliśmy dumę, może radość, może otrzymaliśmy pochwałę, zostaliśmy docenieni przez szefa, przez klienta czy przez współpracowników albo tylko w głębi duszy czuliśmy, że coś się nam udało. Warto pomyśleć o tych osiągnięciach, małych i dużych, w których wykorzystaliśmy jakąś zdolność, umiejętność, której poszukuje rekruter lub inna osoba zapraszająca nas na rozmowę.

 

Po drugie trzeba te historie zapisać. Zapisujemy w specjalnym formacie - można spotkać się z różnymi oznaczeniami, które dotyczą w gruncie rzeczy tego samego np. STAR, PAR, CAR.

 

STAR: Sytuacja (Situation), Zadanie (Task), Działania (Action), Rezultat (Result)

PAR: Problem (Problem), Działania (Action), Rozwiązanie (Resulution)

CAR: Wyzwanie (Challenge), Działania (Action), Rezultat (Result).

 

1) Wyzwanie: Na czym polegało to wyzwanie? Czego dotyczyło? Na jakim stanowisku, w jakim kontekście miało to miejsce? Co w tym było trudnego dla Ciebie?

 

2) Działania: Jakie działania podjąłeś/łaś? Na jakie trudności natrafiłeś/łaś? Co konkretnie? Kto jeszcze był w to zaangażowany? Jakie pojawiły Ci się myśli? Jakie decyzje podjąłeś/ęłaś?

 

3) Rezultat: Jaki efekt uzyskałeś/łaś? Na co i na kogo ten rezultat miał wpływ? Jakie były mierzalne wskaźniki? Czego się nauczyłeś/łaś?

 

Po trzecie dobrze zastanowić się nad możliwymi pytaniami na rozmowie kwalifikacyjnej, kiedy możemy podać tę historię jako przykład swojej kompetencji/ zdolności/ umiejętności.

 

Przykładowe pytania behawioralne:

Proszę opisać osiągnięcie, z którego jest Pan/Pani najbardziej dumny/a.

Proszę opisać najtrudniejszą sytuację z klientem, którą miał/a Pan/Pani w swojej pracy.

Proszę opisać sytuację, w której z sukcesem przekonał/a Pan/Pani kogoś do swojej racji.

Proszę opisać sytuację, w której postawił/a Pan/Pani sobie cel i go osiągnął/ęła.

Proszę opisać sytuację, w której postawił/a Pan/Pani sobie cel i poniósł porażkę.

W jaki sposób rozwiązuje Pan/Pani trudne problemy? Proszę podać przykład.

W jaki sposób motywuje Pan/Pani swoich podwładnych? Proszę podać przykład.

Proszę opisać najtrudniejszą decyzję, którą podjął/podjęła Pan/Pani w ostatnim roku.

Proszę opisać najtrudniejszą sytuację, w której musiał/a Pan zwolnić pracownika.

W jaki sposób pozyskuje Pan/Pani swoich klientów? Proszę opisać sytuację zdobycia nowego  Klienta, z której jest Pan/Pani najbardziej dumny/a?

W jaki sposób reaguje Pan/Pani na konflikt? Proszę podać przykład swojej reakcji.

W jaki sposób organizuje sobie Pan/Pani pracę? Proszę podać przykład sytuacji, w której miał/a Pan/Pani największy kłopot z organizacją pracy.

 

I na koniec kilka żelaznych zasad:

1. Opisujemy prawdę. Jeśli zmyślamy jakieś fakty, to szczególnie podczas rozmowy behawioralnej, łatwo to wychwycić. 

 

2. Potrzebujemy mieć w zanadrzu co najmniej 10-20 historii, żeby płynnie przedstawiać dowody na posiadane talenty.

 

3. Dbajmy o dokładność i zwięzłość sformułowań. Opis słowny każdej historii nie powinien trwać dłużej niż 3 minuty.

 

4. Zadbaj, aby historie odnosiły się do tego, czego szuka potencjalny pracodawca.

 

5. Podczas przedstawiania historii osiągnięć, unikaj wyrażania osobistych opinii, obwiniania innych, ukazywania ich w negatywnym świetle.

 

6. Koncentruj się na prezentowaniu kompetencji, talentów, uzdolnień odpowiednich do stanowiska, o które się ubiegasz.

 

Zapraszam do podzielenia się swoimi refleksjami lub ewentualnym pytaniami na naszej stronie facebookowej:

https://www.facebook.com/ZmianaZawodowa

 

 

Zasoby, z których korzystałam:

https://www.livecareer.com/quintessential/sample-behavioral

materiały własne

Blog

VIDEO zaproszenie

Zapraszamy do obejrzenia filmu, który nagrałyśmy z Magdą Olechnowicz i do zapisania się na nasze warsztaty :)

 

Odkryj swoje obdarowanie i jakiego koloru jest twój spadochron

 

"Odkryj swoje obdarowanie" i "Jakiego koloru jest twój spadochron" - co łączy te dwa pytania? Odkryj swoje obdarowanie to tytuł warsztatu, który na przełomie września i października jest planowany w Warszawie, a "Jakiego koloru jest  twój spadochron" to tytuł książki, która stała się kanwą programu warsztatów.

 

Więcej na ten temat w nowym artykule w zakładce WIEDZA.

Wiedza

Jak uniknąć toksyn związanych z porównywaniem się z innymi - 6 prostych sposobów

Od jakiegoś czasu pracuję indywidualnie i grupowo z kobietami planujących powrót do pracy zawodowej po przerwie związanej z dziećmi. Rozmawiamy o trudnościach, które napotykają na swojej drodze i jednocześnie odkrywamy kapitał, który drzemie w środku każdej z nich. Jedną z ważnych kwestii, która utrudnia nam odważne wprowadzenie w życie zmian, do których nam rwie się dusza, jest zjawisko porównywania się z innymi. Jak mogę zostać nauczycielką i pracować z dziećmi, gdy wcześniej pracowałam w super ważnym banku albo skończyłam prestiżową Akademię Arcyważnych Sztuk? Przecież to nie mieści się w głowie moim rodzicom czy mojemu mężowi. Co pomyślą o tym koledzy z dawnej pracy? Zadaję wtedy pytanie: a czego Ty dla siebie pragniesz?

 

Porównywanie z innymi może mieć plusy. Może motywować nas do lepszej pracy, większego wysiłku, albo uspokajać nas, gdy nasze własne problemy, w porównaniu z bolączkami innych, wydają się całkowice błahe.

 

Jednak dużo częściej, porównywanie z innymi może dostarczać nam niebezpiecznych "toksyn", które zatruwają nas od środka. W badanich psychologicznych okazuje się, że im ktoś wewnętrznie czuje się szczęśliwszy, tym mniej zwraca uwagę, na to czy lepiej, czy gorzej wypadł od drugiego, nie przywiązuje do tego porównywania aż takiej wagi. Odwrotnie ma się rzecz z osobami wewnętrznie poranionymi i nieszczęśliwymi. Oceniają one siebie częściej według standardów innych osób, a nie własnych, bardziej frustrują ich lepsze wyniki kolegi czy koleżanki. Takie porównywanie może łączyć się dla nich z bardzo nieprzyjemnymi konsekwencjami.

 

Wydaje się, że kluczem może być nauczenie się, że nasze własne standardy oceny są przynajmniej równie ważne jak standardy innych osób wokół nas.  Jak bronić się przed toksynami związanymi z porównywaniem się z innymi?

Mentoring - szukaj mentorów

Załóżmy taką sytuację: rozglądasz się za nową pracą, w dotychczasowej przestałeś się rozwijać, masz wręcz poczucie, że się zawodowo cofasz. Dokonałeś autoanalizy własnych kompetencji, czego chcesz w życiu i w pracy, masz konkretny pomysł co do dalszej kariery, a teraz stoisz przed dylematem, jak to w praktyce wdrożyć w życie.

 

Z pomocą może przyjść ci mentor, czyli osoba bardziej doświadczona w obszarze zawodowym, w którym chcesz się rozwijać. Mentor jest dla dla ciebie autorytetem, który chętnie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniami. Mentoring, jako pojęcie, na dobre zadomowił się w rzeczywistości biznesowej, ale nie każdy z niego korzysta.


 

banner gotowy na coaching

© Copyright 2011-2017 - JC Coaching Justyna Ciećwierz