Jestem zwolniony i co dalej? - 4 wskazówki, o czym pamiętać

Każdy, kto doświadczył zwolnienia z pracy, pewnie się zgodzi ze mną, że nie jest to nic przyjemnego. Sama wspominam tego typu doświadczenie, gdy w 2000 roku firma, w której pracowałam, ogłosiła upadłość, stery przejął syndyk masy upadłościowej, a wszyscy pracownicy dostali wypowiedzenia umowy o pracę. Tak wiele było wtedy trudnych emocji... Z pewnością gorzej jest, gdy zwolnieni zostajemy indywidualnie, my odchodzimy, a inni zostają. No i dziś kilka wskazówek dla osób, które znalazły się właśnie "za burtą".

  1. Wszystko jest potrzebne, czy inaczej - wszystko jest dla ludzi. To założenie trudno czasem przyjąć do siebie, gdy słyszymy informację: "Jest Pan zwolniony", "Musimy się z Panią pożegnać - jest Pani zwolniona". Zapewne znasz wiele osób, którym decyzja firmy o rozstaniu z nimi, finalnie bardzo się przysłużyła. Dość często słyszę tego typu historie opowiadane przez moich Klientów.
    "Nie wiedziałam, że zwolnienie z pracy, może być dla mnie takim błogosławieństwem!" - to słowa jednej z moich Klientek, która po utracie pracy i rozstaniu z dużą, ale dość toksyczną, korporacją, zaczęła drugie życie - zatrudniła się w mniejszej firmie, na bardziej samodzielnym i odpowiedzialnym stanowisku i po prostu "rozkwitła":)
    Czasem w trudnym momencie wydaje się, że doświadczamy prawdziwej katastrofy, ale to od nas zależy, co z tym doświadczeniem zrobimy, jak je wykorzystamy i czego się nauczymy.
  2. Trudne emocje dotyczą nie tylko Ciebie i są sposoby, żeby sobie z nimi radzić. Już wiele lat temu nieżyjąca już, amerykańska psycholog dr Elisabeth Kubler-Ross przedstawiła teorię radzenia sobie z sytuacją żałoby po śmierci bliskiej osoby, a więc najbardziej stresogennego wydarzenia, jakie może się nam przydarzyć. Okazuje się, proces przeżywania żałoby ma bardzo dużo punktów wspólnych właśnie z sytuacją bycia zwolnionym z pracy. Emocje w obu przypadkach bardzo często układają się kolejno następujące po sobie etapy. Te etapy to:
    • zaprzeczanie ("niemożliwe, że mnie zwolnili, to jakaś pomyłka"),
    • gniew ("ja mu pokażę, jak on mógł"),
    • targowanie się i negocjacje ("gdybym była bardziej uległa, to by mnie szef nie zwolnił", "gdybym przewidział rozwój wypadków na rynku, to...", "gdybym skorzystał z tamtej okazji..."),
    • depresja ("jestem do niczego, na niczym się nie znam", "kto mnie zatrudni", "nikt do mnie nie dzwoni")
    • akceptacja i otwarcie się na działanie.
  3. Twoja forma fizyczna ma wielkie znaczenie. Bolles w swojej słynnej książce-poradniku dla szukających pracy "Jakiego koloru jest twój spadochron?" (EMKA, 2011) pisze o potrzebie nastawienia się na długi proces pozostawania bez pracy, co najmniej kilkunastu tygodni. W związku z tym potrzeba zadbać o podstawowe rzeczy, takie jak:
    • odpowiednia ilość snu
    • ruch fizyczny, najlepiej na świeżym powietrzu. Dobrym i tanim(!) sposobem na ruch jest bieganie albo szybkie chodzenie.
    • nawodnienie organizmu. Twój organizm potrzebuje wody - zwłaszcza wtedy, gdy przeżywasz dużo stresu.
    • ćwiczenia rozwijające kreatywność czyli gimnastyka mózgu - o tym więcej w artykule Zadbaj o swój mózg.
  4. Oczywiście dobrze jest, gdy emocje trochę opadną, zaplanować sobie strategię - co dalej.
    • czy szukamy pracy w tym samym obszarze, w którym mieliśmy już jakieś doświadczenia,
    • czy rozwijamy własną działalność,
    • czy dokonujemy mniejszej lub większej zmiany zawodowej, czyli startujemy na inne stanowisko lub zmieniamy branżę,
    • a może jeszcze inne rozwiązanie uznamy za najlepsze?

W każdym z tych przypadków w naszym serwisie znajdziesz przydatne artykuły. Możesz także zapisać się na mój biuletyn, żeby otrzymywać bieżące informacje. Serdecznie zapraszam:)

 

Biuletyn Zmiana Zawodowa