Twoja przeglądarka Internet Explorer 6 nie obsługuje niektórych elementów serwisu. Wskazana jest aktualizacja.
 
 

   baner2

Twoje dane nie będą nikomu udostępniane! Zapisując się zgadzasz się z warunkami polityki prywatności.

W prezencie otrzymujesz raport pdf SKUTECZNE CV !

 
 

jcc logo kolumna

Biuletyn Zmiana Zawodowa




 

Twoje dane nie będą nikomu udostępniane! Zapisując się zgadzasz się z warunkami polityki prywatności.

Znajdziesz nas na

ico facebook ico tweeter ico in

Jak uniknąć wypalenia zawodowego?

wypalenie zmianazawodowaWypalenie zawodowe dotyka coraz większej liczby osób na całym świecie. Nie tylko dotyczy to nauczycieli czy pielęgniarek, ale także menedżerów albo osób wykonujących wolne zawody. W Stanach Zjednoczonych u prawie połowy pracujących Amerykanów pojawia się ten syndrom. W Polsce w wielu firmach i instytucjach wypalenie zawodowe jest tematem tabu. Oczywiste jest, że wypaleni pracownicy oznaczają dla firmy same kłopoty: zmniejszoną wydajność, spadek zaangażowania, większą konfliktowość, zwiększoną absencję oraz rotację w miejscu pracy. Dla pracownika może to kończyć się poważnymi kłopotami zdrowotnymi, depresją czy wręcz zagrożeniem egzystencji. Jak można tego uniknąć?

 

Jakie są objawy wypalenia?

Uważa się, że wypalenie zawodowe oznacza obniżone zaangażowanie i spadek motywacji do pracy. To tak jakby cele przestały się liczyć, a wręcz znikły z pola widzenia.

 

Christina Maslach - amerykańska badaczka zespołu wypalenia - określa trzy główne jego objawy:

1) emocjonalne i fizyczne wyczerpanie - poczucie nadmiernego obciążenia emocjonalnego, ciągłe, wręcz chroniczne zmęczenie, poczucie pustki, brak energii psychicznej oraz fizycznej, dolegliwości zdrowotne, zaburzenia snu, łaknienia, bóle mięśni;

 2) tendencja do negatywnego oceniania własnej pracy, poczucie obniżenia kompetencji oraz brak satysfakcji z dokonań zawodowych;

 3) depersonalizacja czyli negatywne postawy wobec ludzi w środowisku pracy - obojętność, przedmiotowy sposób traktowania, tendencja do manipulowania, cynizm, pogarda, agresja.

 

Ogólnie można mówić o wypaleniu jako o długotrwałym procesie powstającym na skutek działania stresu zawodowego, przy równoczesnym załamaniu zdolności do radzenia sobie w trudnych warunkach. Jest to powoli postępujące wyniszczanie psychiczne, z możliwymi do wyodrębnienia fazami, często rozwijające się powoli i zakradające się cichaczem. Łatwo przechodzi w depresję.

 

Co sprzyja wystąpieniu syndromu wypalenia?

Uważa się, że, aby wystąpiło wypalenie, potrzebny jest najpierw wysoki poziom motywacji i zaangażowania. "Aby się wypalić, trzeba najpierw płonąć".

 

1) czynniki związane z pracą oraz jej środowiskiem, a przede wszystkim niedopasowanie pomiędzy pracownikiem a  stanowiskiem pracy, czyli:

  • zbyt duże obciążenie obowiązkami (zbyt wiele pracy do wykonania w zbyt krótkim czasie)
  • niejasny cel pracy oraz zakres odpowiedzialności
  • konflikt wymagań roli z osobistymi wartościami
  • brak wsparcia ze strony przełożonych oraz współpracowników, brak wystarczającej informacji zwrotnej dotyczących wykonania pracy
  • niewystarczający poziom autonomii w pracy
  • brak możliwości kontroli i podejmowania decyzji odnośnie własnej roli zawodowej
  •  niesatysfakcjonujący poziom wynagrodzenia
  • brak możliwości rozwoju zawodowego
  • brak poczucia wspólnoty w środowisku pracy

 

2) czynniki indywidualne

  • niska asertywność - nadmierna skłonność do przyjmowania nowych obowiązków i zadań
  • spychanie na dalszy plan osobistych potrzeb i wartości
  • unikowy sposób reagowania w sytuacjach stresowych
  • wysokie i nierealistyczne oczekiwania wobec pracy oraz samego siebie
  • niska samoocena
  • wysoki poziom emocjonalności
  • złe nawyki związane z gospodarowaniem zasobami energetycznymi organizmu

 

Jak się chronić przed wypaleniem?

1. Po pierwsze warto dbać o właściwą higienę psychiczną czyli podejmować jak najwięcej czynności, które lubimy i których wykonywanie sprawia nam przyjemność. To może być rozwijanie zainteresowań, hobby, aktywność fizyczna, pielęgnowanie kontaktów towarzyskich, słuchanie ulubionej muzyki, czytanie ulubionych książek i magazynów, jedzenie ulubionych potraw, sprawianie sobie prezentów, itp. Idealnie, gdy możemy wykonywać ulubione czynności także w środowisku pracy.

 

2. Po drugie w sytuacjach trudnych ważne jest przyjmowanie postawy pozytywnej, wyrabianie w sobie wewnętrznego przekonania o własnej skuteczności i możliwości radzenia sobie w każdych warunkach. To może być na początku deklamowanie przed lustrem pozytywnie sformułowanych zdań, tzw. afirmacji, odgrywanie roli osoby, która sobie dobrze radzi, powtarzanie i stopniowe wytwarzanie pomocnych nawyków w myśleniu.

 

3. Istotna jest także uważność wobec tego, w jaki sposób myślimy, jakie myśli produkuje nasz umysł w określonych sytuacjach, nastawienie na zmianę we własnej osobie oparte na pozytywnych doświadczeniach. Może to być poszukiwanie pozytywnych stron danej sytuacji, zmiana aktywności, zajęcie się czymś innym, aby odsunąć problem z pola widzenia na pewien czas, potraktowanie trudnej sytuacji jako wyzwania, z którym mamy zadanie się zmierzyć. Konieczny jest realistyczny ogląd sytuacji, przypisywanie problemom zawodowym adekwatnej rangi.

 

4. Kluczem do sukcesu jest spójność wewnętrzna, bycie w zgodzie ze sobą, z własnymi wartościami, dbałość o stan ducha i duszy. Świadomość osobistych wartości i kierowanie się nimi w wyborach zawodowych i życiowych pomaga uchronić się nam przed dewastującym efektem wypalenia.

Pomocna w tym może być świadomość osobistego celu życiowego - co jest naszym życiowym posłannictwem i z tej perspektywy przyjrzenie się zdarzeniom, które wzbudzają w nas negatywne odczucia.

 

5. I na koniec to co najbardziej oczywiste: zapewnienie sobie wsparcia ze strony innych osób w naszym otoczeniu. To może być wsparcie ze strony rodziny, przyjaciół, sąsiadów, współpracowników - osób, które postrzegają nas w sposób życzliwy, dobrze nam życzą, doceniają i kochają.

 

Jeśli jednak zauważasz u siebie postępujące wypalenie zawodowe, na przykład ciągłe zmęczenie uniemożliwia ci funkcjonowanie, powyższe zalecenia mogą nie wystarczyć i konieczne jest udanie się po pomoc do specjalisty (artykuł: "Kiedy skorzystać z profesjonalnej pomocy?")

 

Jeśli chcesz zdobyć praktyczne umiejętności radzenia sobie z ryzykiem wypalenia, zapraszamy do uczestnictwa w warsztatach JAK UNIKNĄĆ WYPALENIA ZAWODOWEGO - zajrzyj TUTAJ

 

Ostatnia aktualizacja: 23.06.2017

Wykorzystane źródła:

Anczewska M., Świtaj P., Roszczyńska J.: Wypalenie zawodowe. Postępy i i Neurologii 2005, 14(2); 67-77.

Sęk H.: Wypalenie zawodowe. Przejawy, mechanizmy, zapobieganie, PWN, 2000.

Schroder J.-P.: Wypalenie zawodowe - drogi wyjścia, BC Edukacja, 2008.

Wrabec P.: Zanim zostaną zgliszcza, Pomocnik Psychologiczny Polityki, nr 21, 2007.

Blog

Kompas Kariery opinie

Niedawno miałam kontakt z Klientką, która w zeszłym roku przeszła program Kompasu Kariery (Career Direct). Cieszę się, że nasza współpraca pomogła jej w zmianie pracy i awansie na wyższe stanowisko. Oto co napisała po ponad roku:

Jak odkryć swój talent i pracować z pasją

Od dziś ruszają zapisy na warsztat w nowej odsłonie JAK ODKRYĆ SWÓJ TALENT I PRACOWAĆ Z PASJĄ. Zapisy prowadzimy do 4 października, a dla osób, które zapiszą się do 30 września przygotowałyśmy specjalną niespodziankę GRATIS. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się ze szczegółami TUTAJ.

 

Wiedza

Jak zmienić pracę z LinkedIn? - 10 wskazówek

Kształtowanie marki osobistej (ang. Personal Branding) to zadanie, które wciąż wielu osobom nastręcza sporo wątpliwości i obaw. Jednym z elementów dobrej strategii brandingowej jest widoczność w internecie. O tym warto pamiętać szczególnie, gdy szukamy pracy. Oczywiście można udawać, że internetu nie ma, ani nie ma portali społecznościowych i od nich uciekać, ale po co? Jeśli to narzędzie po prostu jest i może przynieść nam tak wiele korzyści, to dlaczego z niego nie skorzystać?

 

Widoczność w internecie to temat rzeka i z pewnością będę do niego powracać na www.zmianazawodowa.pl jeszcze nie raz. Dziś chcę napisać o światowej sieci społeczności zawodowej www.linkedin.com. Nie ukrywam, że jest  to jedna z moich preferowanych sieci do kontaktu ze znajomymi z zagranicy, poznanymi w trakcie szkoleń i konferencji oraz osobami, których nigdy nie poznałam osobiście, ale które są mi w jakiś sposób bliskie. W Polsce LinkedIn ma coraz większe grono zwolenników i jest szczególnie popularny wśród średniej i wyższej kadry menedżerskiej oraz specjalistycznej.

Jak uniknąć toksyn związanych z porównywaniem się z innymi - 6 prostych sposobów

Od jakiegoś czasu pracuję indywidualnie i grupowo z kobietami planujących powrót do pracy zawodowej po przerwie związanej z dziećmi. Rozmawiamy o trudnościach, które napotykają na swojej drodze i jednocześnie odkrywamy kapitał, który drzemie w środku każdej z nich. Jedną z ważnych kwestii, która utrudnia nam odważne wprowadzenie w życie zmian, do których nam rwie się dusza, jest zjawisko porównywania się z innymi. Jak mogę zostać nauczycielką i pracować z dziećmi, gdy wcześniej pracowałam w super ważnym banku albo skończyłam prestiżową Akademię Arcyważnych Sztuk? Przecież to nie mieści się w głowie moim rodzicom czy mojemu mężowi. Co pomyślą o tym koledzy z dawnej pracy? Zadaję wtedy pytanie: a czego Ty dla siebie pragniesz?

 

Porównywanie z innymi może mieć plusy. Może motywować nas do lepszej pracy, większego wysiłku, albo uspokajać nas, gdy nasze własne problemy, w porównaniu z bolączkami innych, wydają się całkowice błahe.

 

Jednak dużo częściej, porównywanie z innymi może dostarczać nam niebezpiecznych "toksyn", które zatruwają nas od środka. W badanich psychologicznych okazuje się, że im ktoś wewnętrznie czuje się szczęśliwszy, tym mniej zwraca uwagę, na to czy lepiej, czy gorzej wypadł od drugiego, nie przywiązuje do tego porównywania aż takiej wagi. Odwrotnie ma się rzecz z osobami wewnętrznie poranionymi i nieszczęśliwymi. Oceniają one siebie częściej według standardów innych osób, a nie własnych, bardziej frustrują ich lepsze wyniki kolegi czy koleżanki. Takie porównywanie może łączyć się dla nich z bardzo nieprzyjemnymi konsekwencjami.

 

Wydaje się, że kluczem może być nauczenie się, że nasze własne standardy oceny są przynajmniej równie ważne jak standardy innych osób wokół nas.  Jak bronić się przed toksynami związanymi z porównywaniem się z innymi?


 

banner gotowy na coaching

© Copyright 2011-2017 - JC Coaching Justyna Ciećwierz