Twoja przeglądarka Internet Explorer 6 nie obsługuje niektórych elementów serwisu. Wskazana jest aktualizacja.
 
 

   baner2

Twoje dane nie będą nikomu udostępniane! Zapisując się zgadzasz się z warunkami polityki prywatności.

W prezencie otrzymujesz raport pdf SKUTECZNE CV !

 
 

jcc logo kolumna

Biuletyn Zmiana Zawodowa




 

Twoje dane nie będą nikomu udostępniane! Zapisując się zgadzasz się z warunkami polityki prywatności.

Znajdziesz nas na

ico facebook ico tweeter ico in

Jak uniknąć wypalenia zawodowego?

Wypalenie zawodowe dotyka coraz większej liczby osób na całym świecie. W Stanach Zjednoczonych prawie połowa pracujących Amerykanów doświadcza objawów z nim związanych. W Polsce w wielu firmach i instytucjach to często temat tabu. Oczywiste jest, że wypaleni pracownicy oznaczają dla firmy same kłopoty: zmniejszoną wydajność, spadek zaangażowania, większą konfliktowość, zwiększoną absencję oraz rotację w miejscu pracy. Dla pracownika może to kończyć się poważnymi kłopotami zdrowotnymi, depresją czy wręcz zagrożeniem egzystencji. Jak można tego uniknąć?

 

Jakie są symptomy wypalenia?

Uważa się, że wypalenie zawodowe oznacza obniżone zaangażowanie i spadek motywacji do pracy. To tak jakby cele przestały się liczyć, a wręcz znikły z pola widzenia.

 

Christina Maslach - amerykańska badaczka zespołu wypalenia - określa trzy główne jego objawy:

1) emocjonalne i fizyczne wyczerpanie - poczucie nadmiernego obciążenia emocjonalnego, chroniczne zmęczenie, poczucie pustki, brak energii psychicznej oraz fizycznej, dolegliwości zdrowotne, zaburzenia snu, łaknienia, bóle mięśniowe;

 2) tendencja do negatywnego oceniania własnej pracy, poczucie obniżenia kompetencji oraz brak satysfakcji z dokonań zawodowych;

 3) depersonalizacja czyli negatywne postawy wobec ludzi w środowisku pracy - obojętność, przedmiotowy sposób traktowania, tendencja do manipulowania, cynizm, pogarda, agresja.

Ogólnie można mówić o wypaleniu jako o długotrwałym procesie powstającym na skutek działania stresu zawodowego, przy równoczesnym załamaniu zdolności do radzenia sobie w trudnych warunkach. Jest to powoli postępujące wyniszczanie psychiczne, z możliwymi do wyodrębnienia fazami, często rozwijające się powoli i zakradające się cichaczem. Łatwo przechodzi w depresję.

 

Co sprzyja wystąpieniu syndromu wypalenia?

Uważa się, że, aby wystąpiło wypalenie, potrzebny jest najpierw wysoki poziom motywacji i zaangażowania. "Aby się wypalić, trzeba najpierw płonąć".

1) czynniki związane z pracą oraz jej środowiskiem, a przede wszystkim niedopasowanie pomiędzy pracownikiem a  stanowiskiem pracy, czyli:

  • zbyt duże obciążenie obowiązkami (zbyt wiele pracy do wykonania w zbyt krótkim czasie)
  • niejasny cel pracy oraz zakres odpowiedzialności
  • konflikt wymagań roli z osobistymi wartościami
  • brak wsparcia ze strony przełożonych oraz współpracowników, brak wystarczającej informacji zwrotnej dotyczących wykonania pracy
  • niewystarczający poziom autonomii w pracy
  • brak możliwości kontroli i podejmowania decyzji odnośnie własnej roli zawodowej
  •  niesatysfakcjonujący poziom wynagrodzenia
  • brak możliwości rozwoju zawodowego
  • brak poczucia wspólnoty w środowisku pracy

 2) czynniki indywidualne

  • niska asertywność - nadmierna skłonność do przyjmowania nowych obowiązków i zadań
  • spychanie na dalszy plan osobistych potrzeb i wartości
  • unikowy sposób reagowania w sytuacjach stresowych
  • wysokie i nierealistyczne oczekiwania wobec pracy oraz samego siebie
  • niska samoocena
  • wysoki poziom emocjonalności
  • złe nawyki związane z gospodarowaniem zasobami energetycznymi organizmu

 

Jak się chronić przed wypaleniem?

Po pierwsze warto dbać o właściwą higienę psychiczną czyli koncentrować się na czynnościach, które lubimy i których wykonywanie sprawia nam przyjemność. To może być rozwijanie zainteresowań, hobby, aktywność fizyczna, pielęgnowanie kontaktów towarzyskich, słuchanie ulubionej muzyki, czytanie ulubionych książek i magazynów, jedzenie ulubionych potraw, sprawianie sobie prezentów, itp. Idealnie, gdy możemy wykonywać ulubione czynności także w środowisku pracy.

 

Po drugie w sytuacjach trudnych ważne jest przyjmowanie postawy pozytywnej, wyrabianie w sobie wewnętrznego przekonania o własnej skuteczności i możliwości radzenia sobie w każdych warunkach. To może być na początku deklamowanie przed lustrem pozytywnie sformułowanych zdań, tzw. afirmacji, odgrywanie roli osoby, która sobie dobrze radzi, powtarzanie i stopniowe wytwarzanie pomocnych nawyków w myśleniu.

 

Istotna jest także uważność wobec tego, w jaki sposób myślimy, jakie myśli produkuje nasz umysł w określonych sytuacjach, nastawienie na zmianę we własnej osobie oparte na pozytywnych doświadczeniach. Może to być poszukiwanie pozytywnych stron danej sytuacji, zmiana aktywności, zajęcie się czymś innym, aby odsunąć problem z pola widzenia na pewien czas, potraktowanie trudnej sytuacji jako wyzwania, z którym mamy zadanie się zmierzyć. Konieczny jest realistyczny ogląd sytuacji, przypisywanie problemom zawodowym adekwatnej rangi.

 

Kluczem do sukcesu jest spójność wewnętrzna, bycie w zgodzie ze sobą, z własnymi wartościami, dbałość o stan ducha i duszy. Świadomość osobistych wartości i kierowanie się nimi w wyborach zawodowych i życiowych pomaga uchronić się nam przed dewastującym efektem wypalenia.

Pomocna w tym może być świadomość osobistego celu życiowego - co jest naszym życiowym posłannictwem i z tej perspektywy przyjrzenie się zdarzeniom, które wzbudzają w nas negatywne odczucia.

 

I na koniec to co najbardziej oczywiste: zapewnienie sobie wsparcia ze strony innych osób w naszym otoczeniu. To może być wsparcie ze strony rodziny, przyjaciół, sąsiadów, współpracowników - osób, które postrzegają nas w sposób życzliwy, dobrze nam życzą, doceniają i kochają.

Jeśli jednak zauważasz u siebie postępujące wypalenie, powyższe zalecenia mogą nie wystarczyć i konieczne jest udanie się po pomoc do specjalisty.

 

Wykorzystane źródła:

Anczewska M., Świtaj P., Roszczyńska J.: Wypalenie zawodowe. Postępy i i Neurologii 2005, 14(2); 67-77.

Sęk H.: Wypalenie zawodowe. Przejawy, mechanizmy, zapobieganie, PWN, 2000.

Schroder J.-P.: Wypalenie zawodowe - drogi wyjścia, BC Edukacja, 2008.

Wrabec P.: Zanim zostaną zgliszcza, Pomocnik Psychologiczny Polityki, nr 21, 2007.

Blog

Wielkanoc 2014

 

Prawdziwej radości płynącej ze Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa


i odrodzenia się do nowego życia!

 

Magnolia i misja życiowa

 

W tym roku magnolie obudziły się po zimie dużo wcześniej niż zazwyczaj. 6 lat temu, gdy rozpoczynałam swoją przygodę z coachingiem kariery, te piękne drzewa kwitły u mnie w ogródku na przełomie kwietnia i maja. Postanowiłam sobie wtedy, że co roku w porze kwitnienia magnolii będę się zatrzymywać i robić podsumowanie. Co roku staram się wracać do planów, wizji i do swojej misji życiowej - ogarniać refleksją to, co za mną i co przede mną.

Wiedza

Czego uczy nas Bolles?

Richard Bolles, autor słynnego bestsellerowego podręcznika na osób projektujących karierę i poszukujących pracy "Jakiego koloru jest twój spadochron?" (Studio EMKA, 2011) swoją kultową książkę (w oryginale amerykańskim "What Color is Your Parachute?") napisał ponad 40 lat temu i od tego czasu stale ją aktualizuje. W Stanach Zjednoczonych co roku pojawia się nowe wydanie, z mniejszymi lub większymi poprawkami autora.

 

Zadziwiający jest fakt, że w marcu tego roku Bolles skończył...87 lat.

Awans zawodowy - jak zostać liderem?

Tematy przygotowania do awansu, odkrywania potencjału menedżerskiego, gotowości do bycia liderem przewijają się w prowadzonych przeze mnie projektach coachingowych dość często. Czy nadaję się na menedżera? Czy mogę wyżej awansować? Jakie są moje mocne i słabe strony? Jak mam pokierować swoją dalszą ścieżką zawodową? Czy zmienić pracę czy zostać w obecnej firmie? To tylko niektóre z pytań, które słyszę. Bardzo jest ważne nasze nastawienie  i przyjrzenie się sprawom, które zależą od nas samych, na które mamy wpływ.


 

banner gotowy na coaching

© Copyright 2011 - JC Coaching Justyna Ciećwierz